Ekstrawertyczne Odczuwanie (MBTI) - Czym jest i jak je rozpoznać?

 Z artykułu dowiesz się:

Czym jest ekstrawertyczne odczuwanie (z ang. extraverted feeling) oraz jak przejawia się w sposób zdrowy i niezdrowy? U jakich typów MBTI ekstrawertyczne odczuwanie odgrywa kluczową rolę? Jak traktować osobę z dominującym Fe?

Ekstrawertyczne odczuwanie (Fe) jest jedną z ośmiu funkcji kogniwistycznych scharakteryzowanych przez szwajcarskiego psychologa Carla Junga w roku 1921. Skupia się ono na świecie zewnętrznym, jest obiektywne i odpowiada za decyzyjność. W  zestawieniu Myers-Briggs dominuje w charakterze Doradcy (ESFJ) oraz Protagonisty (ENFJ), zaś u Obrońcy (ISFJ) oraz Rzecznika (INFJ) pełni rolę pomocniczą.

„people pleaser”

Ekstrawertyczne odczuwanie, wbrew pozorom, w centrum wcale nie stawia swoich własnych uczuć czy emocji, lecz skupia się i poświęca innym, ich potrzebom, pragnieniom i komfortowi. Nieustannie pragnie usługiwać wszystkim dookoła, a gdy jego pomoc zostaje nieprzyjęta czy zignorowana, odbiera to jako atak na własną osobę i informacje o jego beznadziejności. 

Niezdrowa postać Fe charakteryzuje się maksymalnie przesadnym dbaniem o innych i jednoczesnym zaniedbywaniem własnych potrzeb, uczuć i emocji.

emocje

Największym, zarówno darem, jak i przekleństwem, Fe jest jego zdolność wyczuwania emocji innych. Fe wkraczając do pomieszczenia, automatycznie wie, jakie relacje między znajdującymi się w nim osobami panują. Jeżeli atmosfera jest gęsta i napięta, Fe w sposób naturalny przejmuje rolę mediatora i próbuje załagodzić istniejący konflikt. Fe istnieje dla ludzi, ich dobro i komfort są dla niego najważniejsze, i to właśnie ich stawia na pierwszym miejscu - wysoko ponad efektywnością, czy nieraz nawet logiką.

Fe podczas spotkania biznesowego zadba o to, aby każda strona wyszła z niego zadowolona, a gdy do podjęcia pozostaje trudna decyzja, Fe wybierze opcję najwygodniejszą dla wszystkich, lecz niekoniecznie najlepszą pod względem biznesowym czy logicznym.

kameleon

W odróżnieniu od dominującego Fi, które wśród ludzi wyłącza swoje emocje, Fe dostosowuje swój poziom wibracji do reszty grupy. Oznacza to, że jeżeli Fe spotka się ze znajomymi, którzy wręcz tryskają energią, jego wibracje również natychmiastowo podskoczą i dopasują się do grupy, niezależnie od sytuacji, jaka miała u niego miejsce wcześniej. Sytuacja wygląda identycznie również w drugą stronę – gdy szczęśliwy Fe wkroczy do pomieszczenia, gdzie panuje grobowa cisza i przygnębienie, Fe naturalnie dopasuje swoją wibrację do reszty.

typowa babcia

Idealnym odzwierciedleniem Fe jest typowa babcia. Wszystkimi się zaopiekuje, wszystko za wszystkich zrobi, a gdy ktoś, nie daj Boże, postanowi samemu po sobie pozmywać naczynia, obrazi się na śmierć. Ekstrawertyczne odczuwanie jest najbardziej opiekuńczą z wszystkich funkcji, a jego celem życiowym i siłą napędową jest potrzeba niesienia pomocy.

Czytaj więcej »

Funkcje kogniwistyczne Junga - MBTI

O teście osobowości MBTI słyszał prawie każdy zainteresowany tematem psychologii i samorozwoju. Jednak nie wszyscy wiedzą, że powstał on w oparciu o teorię Carla Gustava Junga, znanego szwajcarskiego psychiatrę i psychologa, który w roku 1921 stworzył ideę funkcji kogniwistycznych. Jest ich osiem, z czego każdy z nas posiada 4, w kolejności, która odzwierciedla znane nam osobowości z testu MBTI.

 

Test Myers-Briggs opiera się na funkcjach kogniwistycznych, a nie na odwrót. Dlatego pragnąc poznać swój typ powinniśmy zrobić to przy pomocy tych pierwszych, a test wykonać ewentualnie w celu orientacji, ku jakim typom się skłaniamy.

Jak zostało już wyżej napisane, istnieje osiem funkcji kogniwistycznych, z czego każda osoba posiada 4 – po jednej z każdej pary – odpowiednio wersję ekstrawertyczną lub introwertyczną. Są to kolejno – intuicja, poznanie, myślenie i odczuwanie.

Dwie z czterech (intuicja i poznanie – Ni, Ne, Si, Se) są skupione na percepcji, przetwarzaniu informacji i badaniu możliwości.

Dwie pozostałe natomiast (myślenie i odczuwanie – Ti, Te, Fi, Fe) związane są z podejmowaniem decyzji i osądami, a więc definiują sposób wysnuwaniu wniosków i wprowadzaniu w życie planów.

Funkcje kogniwistyczne:

Introwertyczna Intuicja (Ni) - KLIK
Ekstrawertyczna Intuicja (Ne) - KLIK
Introwertyczne Poznanie (Si)
Ekstrawertyczne Poznanie (Se)
Introwertyczne Myślenie (Ti)
Ekstrawertyczne Myślenie (Te)
Introwertyczne Odczuwanie (Fi)
Ekstrawertyczne Odczuwanie (Fe)

Funkcja dominująca

Zwana również „bohaterem” (z ang. „hero”), jest naszym „autopilotem” i choć używamy jej nieświadomie, to jest naszą największą siłą i talentem. To właśnie ją wykorzystujemy, gdy znajdujemy się w tzn. „flow”, a więc kiedy czujemy się silni i kompetentni, a czas nie wiadomo gdzie nam ucieka. Funkcja ta jest dojrzała już w wieku 13 do 16 lat.

Funkcja dominująca jest ZAWSZE przeciwieństwem naszej najsłabszej – czwartej funkcji. Dla przykładu – jeżeli naszą dominującą funkcją się Introwertyczna Intuicja, wówczas funkcją czwartorzędną będzie Ekstrawertyczne Poznanie.

To właśnie funkcja dominująca definiuje, czy jesteśmy introwertykami, czy ekstrawertykami. Jeżeli jest ona introwertyczna według Junga jesteśmy introwertykami i na odwrót. Warto zaznaczyć, że pojęcia te w definicji jungowskiej różnią się od typowych pojęć introwertyzmu i ekstrawertyzmu.

Funkcja pomocnicza

Rozwija się mniej więcej do 21 roku życia i wraz z dominującą tworzy ok. 90% naszej osobowości. Chociaż tak, jak i funkcja dominująca, określa ona nasze mocne strony i predyspozycje, nie jest jednak aż tak naturalna czy automatyczna. Korzystamy z niej w sposób świadomy, celowy, określony. Jest idealnym polem do samorozwoju, poznania siebie i kształtowania własnego charakteru. To właśnie tym różni się od funkcji dominującej, z której talentów korzystamy nieświadomie, że tutaj, musimy je najpierw odkryć, aby później móc je w sposób świadomy wyszlifować i wykorzystać. Podsumowując – funkcję pomocniczą możemy określić naszym potencjałem, czymś w czym wiemy, że mamy szanse, najpierw musimy zużyć na to trochę energii.

Posłużę się tutaj przykładem znalezionym na stronie personalityjunkie.com, który idealnie odzwierciedla ideę tej funkcji i będzie to sam Einstein (INTP), który stwierdził, że wyobraźnia jest ważniejsza niż wiedza. Jak to jest możliwe, że taka głowa może twierdzić takie rzeczy? Odpowiedź jest jedna. Ekstrawertyczna intuicja.

Funkcja trzeciorzędowa

Słabiej rozwinięta niż powyższe, często zauważalna dopiero w wieku dorosłym. Zwana również funkcją ulgi czy też „wiecznego dziecka”, ponieważ ujawnia się w osobowości podczas zabawy, eksplorowania czy działaniach kreatywnych. Jako, że bardzo trudno opanować ją na tak dobrym poziomie, jak dwie pierwsze, korzystanie z niej może objawiać się w dziecinnością czy niedojrzałym zachowaniem, gdyż nie do końca wiadomo, jakich rezultatów można oczekiwać.

Tak jak wszystko w życiu, również tę funkcję można wyćwiczyć, jednak nigdy nie będzie ona tak silna i naturalna jak dominująca.

Funkcja czwartorzędowa

Najsłabiej rozwinięta ze wszystkich czterech, ujawnia się w sytuacjach stresowych i uznawana jest zwykle za naszą największą wadę czy słabość.

Działanie podyktowane tą funkcją jest nieświadome oraz automatyczne, dlatego tak trudno je sobie uświadomić i opanować.

Dla typów INTJ i INFJ funkcja czwartorzędna objawiać się będzie przesadnym materializm, zaś INFP i INFP charakteryzować będzie wówczas ogromny krytycyzm oraz pomiatanie i rządzeniem się innymi.

Czytaj więcej »